< inhoud >
REACTIE VAN
CONSTANDSE OP BRIEVEN
 |
De linkerzijde wordt in
Nederland wel een vreemde kombinatie. Lieden die willen dat de gastarbeiders teruggaan
naar hun land van herkomst worden racisten genoemd. De term is niet juist, maar de
bedoeling is goed. Als nu echter iemand er voor pleit dat gastarbeiders die willen blijven
(en dat zijn de meesten) welkom zijn mits ze zich ``integreren'', land- en lotgenoten
worden en aan Nederlandse arbeiders gelijk, dan wordt die ook een racist genoemd. Waarom?
Omdat hij de ``kultuur'' van de immigranten zou miskennen en er met een gevoel van
``blanke superioriteit'' tegenover zou staan.
Wat een onzin allemaal. Turken en Marokkanen zijn even blank als Italianen en Spanjaarden,
alleen hebben deze gastarbeiders weinig aandeel gehad aan de kultuur doordat ze voortkomen
uit een arm proletariaat, vaak uit paupers van het platteland, en hun kultuur voornamelijk
godsdienst is. Niet dus een vrijheidlievende levens- en wereldbeschouwing, geen vrije
ethiek, geen literatuur of muziek, geen godsdienstloos zoeken naar levensvreugde. De Islam
is zeer autoritair, nog meer dan jodendom en christendom, die in elk geval zeer vele
variaties en interne tegenstellingen kennen. Er zijn tal van ortodoxe islamieten, die
veeleer racisties en fascisties genoemd kunnen worden dan vrijzinnige Nederlanders die hen
kritiseren. Hun houding tegenover het gezag, de koning van Marokko (tevens een soort paus)
hun vrouwen en kinderen of andersdenkenden is hoogst bedenkelijk en diskriminerend. En als
aanpassing wordt voorgestaan aan normen van Nederlandse vakarbeiders is dat geen poging
tot diskriminatie, maar tot emancipatie. Overigens nog een opmerking: overal waar in de
``Derde Wereld'' steden ontstaan met modern verkeer, scholen, universiteiten,
concertzalen, theaters, enz. is de kultuur ``westers'', geleidelijk ``mondiaal''. Wie er
aan deelnemen verschillen niet van gelijksoortige kringen van het Westen.
Dan mijn anarchistiese achtergrond. Die heeft weinig met de kwestie te maken. Toen
Europese anarchisten emigreerden naar Noord-Amerika en Argentinië en daar libertaire
bewegingen vormden hebben ze nooit vastgehouden aan het staatsburgerschap van hun
geboortelanden, terwijl ze atheisten waren. En als men filosofeert over een
libertair-socialistiese maatschappij moet men veronderstellen dat deze als kernen zal
hebben de gemeenten (communes) en de bedrijfsraden (associaties) beide autonoom, vrij om
al of niet buitenlanders aan te nemen, zonder dat een centralistiese wet zulks zou
voorschrijven. De omstandigheden zouden de doorslag geven.
Er is tenslotte geen sprake van kosmopolitisme of revolutionaire ideeën. Er worden in ons
land bijvoorbeeld geen ontheemde, vaderlandloze Palestijnen toegelaten. Dat
honderdduizenden Turken en Marokkanen hier konden komen is het gevolg van afspraken van de
Nederlandse regering met de (fascistiese!) regimes van Turkije en Marokko, militaire
bondgenoten van het Westen. Deze willen kontrole behouden over hun onderdanen, met een
beroep op hun ``kultuur''. Het is in het belang van de emancipatie der gastarbeiders, hen
los te helpen maken van de politieke en godsdienstige leiders van hun vroegere
vaderlanden.<
inhoud >
|
.
|